ต่อไปนี้คือเคล็ดลับปากสะอาดอันนำไปสู่การจูบอย่างมีรสชาติ ซึ่งรวบรวมจากผู้เจนจัด และมีประสบการณ์จากหลายสำนัก

1. เวลาแปรงฟันอย่าลืมแปรงลิ้นกับเพดานปาก ด้วย ซึ่งอวัยวะสองส่วนนี้เป็นแหล่งสะสมจุลินทรีย์อันก่อให้เกิดกลิ่นปาก จึงต้องทำความสะอาดอยู่เสมอ การแปรงสองส่วนนี้จะช่วยให้ลมปากสดชื่นยาวนานกว่าปกติ
2. ไปไหนมาไหนควรพกน้ำยาบ้วนปากขวดเล็กๆไว้ในกระเป๋าถือ สามารถหยิบมาใช้เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานได้
3. ทุกครั้งที่ออกจากบ้านอย่าลืมพกลูกอมรสมิ้นต์ไปด้วย
4. วางกล่องลูกอมรสมิ้นต์ไว้ข้างเตียงเสมอ เพื่อเวลาตื่นเช้าจะได้อมให้ปากสดชื่นก่อนจะจูจุ๊บกันตอนเช้าๆ
5. หากเขากินอาหารที่มีกลิ่นแรงจำพวกกระเทียมหรือหัวหอม เราก็ต้องกินด้วย กลิ่นปากจะได้พอฟัดพอเหวี่ยงกัน เวลาจูบจะได้ไม่รู้สึกว่าอีกฝ่ายกลิ่นแรงจนรับไม่ได้
6. ถ้ารู้สึกว่าอีกฝ่ายมีกลิ่นปากที่ไม่ค่อยโสภาเท่าไร เราควรหยิบลูกอมขึ้นมาอบพร้อมกับเสนอให้เขาด้วย
7. เวลาทานอาหารควรยกผ้าเช็ดปากแตะมุมปากทุกคำที่เคี้ยว ไม่ว่าจะมีเศษอาหารติดอยู่หรือไม่ เป็นการป้องกันเอาไว้ก่อน
8. หากไปทานอาหารตามร้าน ก่อนกลับควรขอตัวเข้าห้องน้ำเพื่อสำรวจความเรียบร้อย ถ้าเป็นที่บ้าน เราควรเตรียมอุปกรณ์ทำความสะอาดปาก เช่น น้ำยาบ้วนปาก หรือไหมขัดฟันวางไว้ในห้องน้ำ เพื่อที่เขาจะได้หยิบใช้ได้ทันที โดยไม่ต้องเที่ยวรื้อค้นตามลิ้นชักของเราให้กระจุยกระจาย

เยอะ…
ไม่ขอแสดงความคิดเห็นใด ๆ ครับ
ไม่เกี่ยวกับเกย์…
เพราะเขาไม่ได้บอกว่าเขาเป็นเกย์ เป็นกระเทย
เขาเป็นสตรีมีกระจู๋

อยากแนะนำให้รู้จักเว็บไซต์ ของสตรีข้ามเพศครับ
www.tf101.com
ไปลองอ่าน ลองศึกษาหาข้อมูลดูครับ
อีกหนึ่งเพศในสังคม

ผมอึดอัดในใจมาก เมื่อมารู้ตัวว่าเป็นเกย์ แล้วตอนนี้ก็รู้สึกรักเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เป็นผู้ชาย เค้าดีกับผมมากจนผมตกหลุมรัก ผมเรียนอยู่โรงเรียนเอกชนชายล้วนชื่อดัง(ชื่อดังเพราะชอบมีเรื่องตีกับ โรงเรียนอื่นอยู่บ่อยๆ)แห่งหนึ่ง แต่อีกมุมหนึ่ง ผมรู้ว่าการเป็นเกย์คือความบาป เพราะพระเจ้าสร้างมนุษย์ให้มีแค่ชายกับหญิง ผมจึงพยายามที่จะเลิกเป็นเกย์ ผมไม่อยากให้เพื่อนคนนี้ที่ผมรักเค้ารังเกียจผม ผมไม่อยากทำร้ายเค้าเพราะยังไงเค้าก็ต้องไปมีครอบครัวของเค้าเอง ผมอยากให้ทุกคนที่ได้อ่านข้อความของผม หรือใครก็ได้ช่วยอธิษฐานเผื่อผม และเผื่อเกย์ทุกคนที่อยากกลับใจเป็นผู้ชาย การผิดปกติในเรื่องนี้มันน่าทรมานมากจริงๆครับ
ผมอยากถามอีกว่า มีคริสเตียนคนไหนที่เคยเป็นเกย์มาก่อนแล้วสามารถเลิกเป็นเกย์ได้บ้างครับ
มี อีกเรื่องที่ผมอยากถาม สมมติ ใช้คำว่า “สมมตินะครับ” ถ้าผมเลิกเป็นเกย์แล้ว แล้วไปรักผู้หญิง แต่ผมไม่กล้าขอผู้หญิงคนนั้นแต่งงานเพราะเคยมีตราบาปว่าเคยเป็นเกย์มาก่อน ถามว่าควรทำไงดีครับ

อธิษฐานเผื่อผมด้วยนะครับ ผมเองก็อธิษฐานขอพระเจ้าทุกคืน ขอบคุณมากๆๆๆครับ
ham

ชีวิตของผมไม่ได้มีความสุขอะไรที่ตัวเองเป็นแบบนี้

ผมไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ ผมเก็บอาการไว้ตลอด บอกเตือน(โกหก)ตัวเองเรื่อยมาว่าเราไม่ใช่เกย์
เพราะผมไม่อยากเป็นเกย์ . . . . . .

ผมเป็นพี่คนโต มีน้องชายอยู่คนนึง อายุเราห่างกัน ๘ ปี ตอนนี้ผมอายุ ๒๓ น้องอายุ ๑๕ ปี

เนื่องจากว่าอายุห่างกันมาก ผมจึงกลายเป็นผู้ดูแลน้องชายคนนี้มาตั้งแต่เล็กจนโต พ่อแม่รับราชการที่ กทม.ทั้งคู่ กลับบ้านบ้างในช่วงเทศกาล ผมกับน้องจึงได้อยู่กับยาย ปิดเทอมทุกปีก็จะลงไปอยู่ กทม.กับพ่อแม่

ตั้งแต่น้องเกิดมาแบเบาะ ผมก็ใส่ใจเขาทุกก้าวของชีวิต ป้อนข้าวป้อนน้ำ ทำหน้าที่ของพี่ไม่เคยบกพร่อง ไป รร.ด้วยกันทุกวันตั้งแต่เขาเข้าเรียนอนุบาลจนผมจบ ม.ปลาย น้องอยากได้อะไรผมซื้อให้ไม่เคยขัด โชคดีที่เขาไม่เกเร พี่ทำอะไรก็อยากทำด้วย อยากรู้อยากเห็น เป็นน้องที่น่ารักของพี่เรื่อยมา ความผูกพันของพี่ที่มีให้มันยิ่งกว่าใครทุกคนในชีวิตนี้เลยก็ว่าได้

แม้ขนาดว่าเข้ามหาลัยผมยังเลือกสอบเข้ามหาลัยในจังหวัดที่ผมอยู่ เพื่อจะได้อยู่ดูแลน้องใกล้ ๆ

พี่รู้อยู่เต็มอกว่าตัวเองไม่เหมือนผู้ชายทั่วไป ถึงแม้จะไม่แสดงออกจนใครเขารับรู้ แต่ใจพี่สับสนอยู่เรื่อยมา

และแล้วเรื่องที่ผมไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อผมเรียนจบ ได้มีโอกาสไปทำงานที่ประเทศสิงคโปร์ ก่อนไปก็ร่ำลาสั่งเสียน้องทุกอย่าง ช่วงเวลาผ่านไป ๑ ปีผมโทรหาน้องทุกวันไม่เคยขาดเลย ช่วงที่ไปอยู่สิงคโปร์ใหม่ ๆ จำได้ว่าน้องร้องไห้บ่นคิดถึงพี่ พี่อย่างผมก็อดไม่ได้ที่จะแอบร้องไห้ตามความรู้สึก บางวันคุยกับน้องจนแบตหมด เพราะรักเพราะห่วง เพราะความผูกพัน แต่ตอนนั้นผมได้รู้จักกับรุ่นน้องผู้ชายคนนึงที่เขาไปเรียนต่อ ป.ตรีที่สิงคโปร์ ผมเริ่มจะห้ามใจไม่ได้ และเราก็ย้ายมาอยู่ด้วยกัน จนวันนึงน้องโทรมาหาแล้วผู้ชายคนนั้นได้รับสาย เขาเข้าใจผิดคิดว่าน้องของผมเป็นคนรักหรืออะไรทำนองนั้น เขาออกตัวว่าเป็นแฟนผม อยู่กินด้วยกันและอะไรทุกอย่าง จนน้องผมวางสายไปเฉย ๆ เขาก็ไม่รู้ว่าน้องที่โทรมาเป็นน้องแท้ ๆ พ่อแม่เดียวกัน พอมาเล่าให้ผมฟังผมถึงกับพูดไม่ออก ทั้งโมโหที่เขามาต่อว่าผมและโมโหที่เขาพูดเรื่องของพวกเราให้น้องผมฟัง ผมรีบคว้าโทรศัพท์ติดต่อน้องทันที และแน่นอน ไม่มีคนรับจากปลายทาง โทรกี่ครั้ง ๆ ก็ไม่รับสาย

จนวันรุ่งขึ้นผมโทรเข้าเบอร์บ้าน ยายบอกว่าน้องนอนหลับ ไม่เห็นไปไหนเลยตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ซึ่งปกติเขาจะเล่นเกม ผมก็เอะใจว่าต้องมีอะไรแน่ ๆ พอยายไปเรียกเขาก็ไม่มารับสาย ผมเริ่มแน่ใจว่าเกิดปัญหาแน่นอน และยายก็บอกว่าน้องร้องไห้ … ผมอึ้งมาก

ผมคุยกับพ่อแม่โดยที่พ่อแม่ ตายายไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และผมตัดสินใจลาออกจากงานกลับบ้านในทันที

ผมกลับมาบ้านน้องไม่ยอมคุยด้วย เอาแต่หลบหน้าไปร้องไห้ ผมรู้นะว่าร้องไห้ แต่เขาก็ไม่ยอมรับ พอไม่ยอมคุย ด้วยอารมณ์โมโหผมจึงตบหน้าน้องไปทีนึง จนยายตะหวาดผมแรงมาก บอกให้คุยกับน้องดี ๆ ทุกคนก็เริ่มจะสับสนและไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น น้องก็ไม่พูด ผมก็ไม่กล้าบอกยาย ไม่มีใครเข้าใจใครเอาแต่ตะหวาดถามว่ามีอะไร ต่างคนต่างแยกกันไปร้องไห้ จนพ่อแม่ลางานกลับบ้านมา และสุดท้ายผมก็ตัดสินใจเล่าความจริงให้แม่ฟังตั้งแต่ไปอยู่สิงคโปร์

วันนั้นบรรยากาศมันเศร้ามาก แม่ร้องไห้ พ่อก็กลั้นน้ำตาอยู่ ผมร้องไห้มากกว่าใครคนไหน ตายายก็นั่งเงียบไม่พูดอะไร น้องผมก็เอาแต่ก้มหน้าเช็ดน้ำตาตัวเอง มันเศร้ามาก แล้วมีคำพูดอยู่คำนึงที่น้องเอ่ยออกมาว่า เขาไม่อยากมีพี่เป็นเกย์ ถ้าพี่เป็นแบบนี้ไม่มีซะดีกว่า ผมฟังแล้วเหมือนหัวอกจะสลาย เหมือนใจจะขาดลงให้ได้ คำพูดนี้กรีดแทงหัวใจของผมยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น

ผมเลี้ยงน้องมาตั้งแต่เด็ก ๆ เสียสละเพื่อน้องทุกอย่าง เฝ้าฟูมฟักยิ่งกว่าแก้วตาดวงใจ เหมือนเขาเป็นลูกก็ว่าได้ แต่วันนี้เขาไม่ยอมรับพี่ของเขา ผมเจ็บปวดมาก มากจนไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว พ่อแม่ก็ไม่มีอะไรจะพูด เหมือนว่าท่านทำใจไม่ได้ ผมเองก็ทำใจไม่ได้ เอาแต่โทษชะตาชีวิต นอนไม่หลับกินไม่ได้ เห็นหน้าน้องทุกวันเขาก็ไม่ยอมพูดจาอะไรด้วย ไม่ยอมให้ไปส่ง รร.ไม่ยอมให้ไปไหนมาไหนกับเขาด้วย ทั้งที่เราเป็นคนเลี้ยงดูเขามาแท้ ๆ มันทรมานมาก ๆ เลย

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาไม่ถึงเดือน ผมตั้งตัวแทบไม่ทัน รับมันไม่ได้ พ่อแม่ก็โทรมาหาทุกวันตั้งแต่เกิดเรื่องมา แต่รู้สึกมันเหมือนมีกำแพงอะไรบางอย่างมากั้นอยู่ ผมไม่ติดต่อกับผูชายคนนั้นแล้ว ผมผิดมากไหมที่เป็นแบบนี้ ผมไม่ได้อยากเป็น ผมบอกตัวเองเสมอมาว่าผมเป็นผู้ชายนะ แต่มันไม่ใช่ เรามันคนผิดประเภท ทำไมชะตาชีวิตต้องเป็นแบบนี้ไม่รู้ มันทรมานมาก ๆ

ที่เขียนมาไม่ได้ต้องการระบายอย่างเดียว แต่ผมอยากหาทางออกที่ดีที่สุด ผมอยากได้น้องชาย พ่อแม่ และครอบครัวของผมกลับคืนมาเหมือนเดิม แต่ทำไมมันเป็นแบบนี้ มันทรมานมาก ขอได้ไหม ใครก็ได้แนะนำสิ่งที่ผมควรจะทำได้ไหม ทุกวันนี้ผมทรมานมากเลย

โดย : บาส

เนื่องจากหลายสาเหตุ ทำให้ผมตัดสินใจจะปล่อยให้ yesiamgay.net  ร้างไป โดยไม่คิดจะมาแยแสมันอีก ปล่อยให้มันตายดับไป

และผมก็ปล่อยทิ้งร้างเป็นเวลานาน
จนกระทั่งวันนี้ (10 มีนาคม 53) ผมเข้ามาแวะดู

เฮ้ย!! มันไม่ร้าง (จากสถิติการเข้าชม มันมีตัวเลขผู้เข้าชมทุกวัน)
ยังมีผู้มีคนชาวเกย์ มือใหม่ เกย์หน้าเก่า แวะเข้ามา อ่านนู่นนี่ ทั้งที่ผมเขียนเอง และหามาให้อ่านอยู่ตลอด

งั้นผมไม่ปล่อยร้างแล้ว

จะเขียน และ จะหาอะไรดี ๆ มาให้อ่านกันต่อไป (แต่ในข้อแม้ที่ว่า… เท่าที่ผมจะพอมีเวลานะครับ)…
แล้วเจอกัน  มิตรรักชาวเกย์ ผู้ภูมิใจในความเป็นเกย์ทุกท่าน

“เซอร์ เอลตัน จอห์น” ไม่สามารถรับเด็กชายวัย 14 เดือน ที่ติดเชื้อ เอชไอวี เป็นลูกได้หลังจากทางการยูเครนเปิดเผยว่า ท่านเซอร์ อายุมาเกินไป และยังไม่ได้แต่งงาน จนเกิดเสียงวิภาควิจารณ์อย่างหนักในประเทศ

กลุ่มที่สนับสนุนสิทธิ์การมีบุตรของเกย์ออกมาแสดงความผิดหวัง หลังจากความเห็นของทางการออกมาในทางปฏิเสธ ในกรณี เอลตัน จอห์น และคู่ชีวิตที่อยู่ด้วยกันมายาวนาน เดวิด เฟอร์นิช ขอรับเอาเด็กชายวัย 14 เดือนเป็นบุตรบุญธรรม

ยูริ พาฟเลนโก้ รัฐมนตรีกระทรวงครอบครัว เยาวชน และกีฬา ของยูเครน ได้พูดกับสื่อมวลชลถึงกรณีนี้ว่า การรับบุตรบุญธรรมโดยชาวต่างชาติจะไม่ได้รับการอนุมัติ ถ้าผู้ปกครองใหม่ของเด็กยังไม่ได้แต่งงาน นอกจากนั้นนักร้องชื่อดังวัย 62 ปียังอายุมากเกินเกณฑ์ ซึ่งกฎหมายของยูเครนระบุไว้ว่า ผู้รับบุตรบุญธรรมจะต้องมีอายุมากไม่เกิน 45 ปีของอายุเด็กที่ขออุปการะ

นักร้องชื่อดัง ได้จดทะเบียนเป็นคู่ชีวิตกับ เดวิด เฟอร์นิช ในปี 2005 แต่การจดทะเบียนดังกล่าวไม่สามารถใช้ในการรับบุตรบุญธรรมครั้งนี้ได้ เนื่องจากกฎหมายของยูเครนไม่รับรองการแต่งงานของเพศเดียวกัน

ขณะนี้ยังไม่มีการยื่นคำร้องขอรับเด็กชายชาวยูเครนที่ชื่อ เลฟ แต่ อย่างใด แต่ทางการยูเครนโดยนาย พาฟเลนโก้ ก็ได้ออกมาปฏิเสธล่วงหน้าไปแล้วว่า “เอลตัน จอห์น ไม่สามารถรับเด็กชาวยูเครนเป็นบุตรได้ ถ้าเขายื่นคำร้องมามันจะถูกปฏิเสธทันที มันเป็นกฎสำหรับทุกคน ไม่ว่าคุณจะเป็นประธานาธิบดี รัฐมนตรี หรือ เอลตัน จอห์น” รัฐมนตรีของยูเครนผู้นี้ยังให้ข้อมูลว่า การรับเด็กกำพร้าชาวยูเครนไปเป็นบุตรบุญธรรมจากชาวยูเครน มีอัตราที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ที่แสดงให้เห็นถึงผลงานของรัฐบาลในการเป็นตัวกลาง ช่วยดูแล และส่งเด็กไปยังครอบครัวใหม่

ขณะนี้ประเด็นเด็กกำพร้า และการหาครอบครัวใหม่ให้กับพวกเขา ยังเป็นปัญหาในยูเครน ครอบครัวชาวยูเครนที่ต้องการบุตรบุญธรรม กับจำนวนเด็กกำพร้ายังถือว่าห่างไกลกัน ตอนนี้มีเด็กอยู่ถึง 32,000 คน ที่กำลังรอครอบครัวใหม่ แต่มีครอบครัวชาวยูเครนเพียง 2,000 ที่พร้อมจะรับเด็กไปเลี้ยง และถ้าปล่อยให้เด็กเติบโตขึ้นมา เมื่ออายุเกิน 10 ขวบขึ้นไป พวกเขาก็จะมีปัญหาในการปรับตัวให้เขากับครอบครัวใหม่ ที่ยิ่งกว่านั้น จากปี 2007 เป็นต้นมา มีเด็กที่ติดเชื้อเอชไอวีเพียง 30 คนเท่านั้นที่ถูกรับเป็นบุตรบุญธรรม

อัลเบิร์ต พาฟลอฟ หัวหน้าของมูลนิธิเพื่อเด็กกำพร้า ในยูเครน ออกมาค้านการตัดสินใจของรัฐบาล ที่สนใจแต่ปัญหาจุกจิก ทั้งๆ ที่ยังมีปัญหาใหญ่กว่านั้น “ผมไม่เข้าใจว่า ถ้ามีผู้หญิงโสดวัยกลางคนที่มีสุขภาพดีคนหนึ่ง อยากจะรับบุตรบุญธรรม ทำไมเธอถึงไม่มีสิทธ์” เช่นเดียวกับตัวแทนจากกลุ่มสิทธิเกย์ในยูเครน กฎอันหยุมหยิมกำลังทำลายโอกาสของเด็ก ขณะที่ยูกิเอะ โมคุโอะ ตัวแทนของยูนิเซฟ ในยูเครนให้ความเห็นว่าถ้าการหาครอบครัวใหม่ในประเทศให้เด็กเป็นเรื่องยาก ก็ควรสนับสนุนผู้ปกครองใหม่จากต่างประเทศ

อย่างไรก็ตามแม้จะมีเสียงสนับสนุนให้กับ เอลตัน จอห์น อยู่มาก แค่เสียงในทางคัดคาดก็มีเช่นเดียวกัน กลุ่มองค์กรเพื่อเด็กในสหราชอาณาจักรเอง ได้ออกมาเตือนถึงอันตรายจากเรื่องที่เกิดขึ้น ว่าแม้เอลตัน จอห์น จะทำทุกอย่างด้วยความตั้งใจดี แต่นี่อาจเป็นการส่งสัญญาณ และสร้างค่านิยมที่ที่ผิดให้แก่สังคม การให้ช่วยเหลือด้านอื่นดูจะเป็นสิ่งเหมาะสมกว่า เอเดรียน โลเว็ตต์ ตัว แทนของกลุ่มในอังกฤษให้ความเห็นว่า “เด็กจำนวนไม่น้อยในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ารวมในยูเครน ยังคงมี ครอบครัว หรือบางที่ พ่อ หรือแม่ ที่สามารถดูแลเด็กได้อยู่ถ้าได้รับการสนับสนุนที่ถูกต้อง”

การที่คนดังถูกกีดกันไม่ให้รับเด็กต่างชาติเป็นบุตรบุญธรรมนั้นไม่ได้เกิดขึ้นกับกรณีแรก มาดอนน่า ก็เคยมีปัญหาในการรับเด็กชายอายุ 4 ปี ชาวมาลาวีเป็นบุตร เพราะเธอไม่ได้พำนักในประเทศมาลาวีเป็นเวลา 1 ปี 6 เดือน ตามก็กฎหมายของที่นั่น

สุข เศร้า สมหวัง ทุกข์ใจ ประทับใจ  คือความรู้สึก หลังจากดูคลิปนี้จบครับ
แต่… รู้สึกเจ็บปวดมากกว่า

แฟนแอบเกย์ สังเกตอย่างไร (อสมท.)

มาลองจับสัญญาณ “เกย์ดาร์” ผู้ชายข้างกายเป็น “เกย์แอบ” หรือเปล่า?

1. ชอบกลับบ้านดึกๆ กลับมาแล้วชอบตวาดแว๊ด…ด ใส่

หากโดนเซ้าซี้ถามว่าไปไหน บางรายจะตวาดแรงมาก จนภรรยาต้องผวา ไม่กล้าถามอีกเลย

2. เวลาขอหลับนอนมีอะไรด้วย เขามักจะมีข้ออ้างเป็นประจำว่า เหนื่อย

เขาอาจจุมพิตคุณเบาๆ หนึ่งที นั่นแหละทำได้แค่นั้น มันเหลือฝืนเต็มทน เขาจะเริ่มแสดงอาการเบื่อๆ ให้เห็นมากขึ้น เซ็กซ์กลายเป็นเรื่องไม่น่าสนใจสำหรับเขา บางรายมีหนเดียวในรอบหลายปี และดูราวจะไม่มีอารมณ์ร่วมด้วยอีกแล้วชาตินี้ แม้คุณจะพยายามเซ็กซี่ทุกราตรีก่อนเข้านอน

3. ชอบแสดงอาการเกลียดตุ๊ดอย่างรุนแรง

มีอคติกับตุ๊ดเสียเหลือเกิน เห็นอะไรตุ๊ดแต๋ว จะมีคอมเมนต์แบบรับไม่ได้อย่างนั้นอย่างนี้ จนคุณเองก็รำคาญ แล้วสงสารตุ๊ดแทน

4. หายไปนานๆ บางคนชอบหนีภรรยาหรือแฟนไปหาชายหนุ่มนอกบ้านไกลๆ

เพราะกลัวคนเห็น สถานที่นัดพบของเกย์ไม่รักดีในกลุ่มนี้ก็จะเป็น ห้องใต้ดิน ห้องสุขา สวนสาธารณะ ซึ่งแสนจะนัดง่าย สะดวกสบายไปหมด หนำซ้ำยังมีทั้งมือถือและอินเทอร์เน็ต เวลาติดต่อหาที่ระบายความรุ่มร้อนส่วนมากก็จะเกิดขึ้นตอนเดินทาง หรือตอนอยู่ในที่ทำงาน

5. ชอบบอกภรรยาหรือแฟนสาวว่า ออกไปกินเหล้ากับเพื่อน

เพื่อนนัดบ้าง มีประชุมบ้าง งานยุ่งบ้าง แต่หารู้ไม่ว่า เขาไปเที่ยวเล็งหนุ่มอะโกโก้ เดี๋ยวนี้หาเด็กขึ้นเตียงได้ง่าย โรงแรมก็มีแถวๆ นั้น กลับมาบ้านก็จะออดอ้อนคำหวานเพื่อให้คุณหลงกลต่อไป (เช่นผมรักคุณคนเดียว)

6. ผู้ชายประเภทนี้เวลาเมาเหล้าจะแสดงอาการมองหนุ่มหล่อ แต็บหลุดตุ๊ดแตก

พูดคุยแบบสนุกสนาน เข้าไปสนิทสนมกับชายแบบออกหน้าออกตา ไม่มีมาดอีกต่อไป เวลาไม่เมาไม่เห็นจะเป็นแบบนี้เลย

7. ชอบแสดงอาการแปลกๆ เวลาเผลอ กลุ่มนี้เป็นกลุ่มเกย์ออกสาวเวลาตกใจ

ไม่ทันตั้งตัว หรือเวลาเขาถูกใจอะไรสักอย่าง โดยที่ไม่มีใครอยู่รอบข้าง เขาจะเผลอร้องด้วยเสียงแหลม ราวกับนักร้องโซปราโน่

8. บางครั้งเวลามีเซ็กซ์กับคุณสาวๆ ถ้าเขาส่งเสียงแปลกๆ ให้ระวังไว้ซะ

นั่นหมายความว่า ผู้ชายที่นอนอยู่ข้างๆ นั่น เป็น… หรือเปล่า ทั้งๆ ที่คุณไม่ได้ทำอะไรรุนแรงเกินเหตุ บางทีเขาอาจกำลังจินตนาการถึงชายอื่น แล้วงึมงำเป็นชื่อคนนั้น เพื่อให้เขาปฏิบัติกิจผ่านไปได้ ฟังดีๆ

9. ชายกลุ่มนี้ชอบซุกซ่อนรสนิยมทางเพศของตัวเองเอาไว้ในสถานที่ลับตาคน

อะไรเสียล่ะ ถ้าไม่ใช่รูปโป๊ผู้ชาย วิดีโอผู้ชายมีเซ็กซ์ นามบัตรเกย์ รูปถ่ายตัวเขาเองกับเด็กหนุ่ม บางกรณีมีกระทั่งขนตาปลอม ฯลฯ สถานที่ซ่อนก็คือ ตามใต้เตียงนอน ห้องเก็บของ ลิ้นชักล็อกกุญแจ

10. เป็นคนอารมณ์ร้าย มีน้ำเสียงออกโทนแหลมอีกต่างหาก

เวลาเมามากๆ ชอบด่าทอผู้หญิงเสียๆ หายๆ มีน้ำเสียงออกโทนแหลมอีกต่างหาก มิใช่โทนต่ำอย่างที่ควรจะเป็น ถ้ามีปากเสียงกันรุนแรง อาจออกสาวตุ้งติ้งไปเลย

11. เรียกชื่อภรรยา หรือแฟนผิดๆ ถูก

สลับกับชื่อชายหนุ่มอีกคนที่คุณไม่รู้จัก ไม่เคยได้ยินมาก่อน

12 สังเกตให้ดี เวลาชายกลุ่มนี้ใช้โทรศัพท์ มักจะใช้แต่คำว่า “อือ อือ อือ”

ใครจะกล้าพูดอะไรหลุดออกมาได้ล่ะ ในเมื่อนั่นเป็นสายกิ๊กหนุ่มของเขา และบางครั้งอยู่ดีๆ ก็รีบกุลีกุจอรีบออกไปจากบ้านทันที เพราะหนุ่มคนนั้นเรียกหา ตัวเองก็กลัวว่าเขาจะบอกเลิก ต้องรีบไปเอาใจ

13. ชายกลุ่มนี้มักจะแอบโทรหาหนุ่มๆ เจ๊าะแจ๊ะราวกับภรรยาหรือเป็นแฟนสาว

บางครั้งถ้าคุณสาวๆ โทรไปเช็กที่ออฟฟิศอาจได้ยินเสียงชายหนุ่มรับแทน หรือถ้าโทรศัพท์เข้ามือถืออาจจะไม่รับเสียดื้อๆ เพราะมัวแต่สนุกสนานเพลิดเพลินอยู่

14. คอยสังเกตว่า เวลาไปเดินห้างสรรพสินค้าด้วยกัน ดูเวลาที่สามีเจอผู้หญิงสวยๆ เขามองด้วยสายตาอย่างไร

ถ้ามองแบบจิกตาอย่างนี้ไม่ใช่ผู้ชายแน่ๆ แล้วดูด้วยว่าแอบส่งตาหวานให้หนุ่มที่เดินสวนมาหรือเปล่า

15. ไปเช็กคอมพิวเตอร์ว่า เข้าเว็บไหนบ่อยๆ

เว็บอะไรที่คุณไม่เคยได้ยินนั่นแหละ ใช่ทั้งนั้น วิธีดูในคอมพ์ ในบราว์เซอร์ Explorer กดสัญลักษณ์ History ที่เป็นรูปนาฬิกา จะรู้เลยว่า วันไหน ดูเว็บอะไร แยกเป็นวันๆ ไป ยกเว้นแต่เขารอบคอบมาก เป็นหนุ่มไอที หรือมีความรู้เรื่องการทำลายหลักฐาน

“สิงโต เดอะสตาร์” เผยภาพหลุดโชว์เป้าตุงแค่คนหน้าคล้าย ยันตัวจริงหุ่นไม่ล่ำ และส่วนตัวไม่เคยถ่ายภาพเช่นนั้นเก็บไว้ รับระวังตัวมากขึ้นเพราะหวั่นถูกแอบถ่าย ปัดภาพหลุดทำให้ขึ้นแท่นเป็นขวัญใจชาวเกย์

อยู่ดีๆ ก็งานเข้า นักร้องหนุ่มจากเวทีเดอะสตาร์ “สิงโต สิงหรัตน์ จันทร์ภักดี” หรือ “สิงโต เดอะสตาร์” ออกอาการเหวอ หลังมีภาพหลุดคนหน้าคล้ายโชว์เป้าตุง ขณะกำลังว่ายน้ำอยู่ในสระโผล่ออกมา ซึ่งเจ้าตัวได้คอนเฟิร์มกับผู้สื่อข่าวว่า ไม่ใช่ตนแน่นอน เนื่องจากตัวจริงหุ่นไม่ล่ำสาวเห็นเป็นต้องกรี๊ดขนาดนั้น รับตกใจตอนเห็นภาพแต่ไม่คิดมาก

“ไม่ใช่ของผมแน่นอน คือเราไม่ใช่จะหุ่นดีขนาดนั้น กล้ามอะไรก็ไม่มี หน้าอาจจะเหมือนมาก แต่ไม่ใช่แน่นอน ผมไม่เคยไปถ่ายอะไรอย่างนี้ คือเรื่องว่ายน้ำผมก็ว่ายเป็นปกติ ไม่ต้องระมัดระวังตัวอะไร แต่ไม่ใช่นะครับ ตอนที่เห็นก็ตกใจเหมือนกันว่า ทำไมหน้าเหมือนเราเลย แต่ไม่คิดอะไรมาก”

หวั่นถูกมือดีตามแอบถ่าย บอกเป็นสิทธิส่วนบุคคลไม่สมควรทำ ปัดผลพวงภาพหลุด ทำให้ขึ้นแท่นกลายเป็นขวัญใจชาวเกย์

“ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันว่า จะมีใครตามมาแอบถ่ายไหม แต่ก็มีกลัวๆ บ้าง เราก็ต้องระวัง ซึ่งถ้าแอบถ่ายจริง มันก็เป็นสิทธิส่วนบุคคลก็ไม่สมควรที่จะทำ เรื่องภาพที่ออกมาทำให้ผมกลายเป็นขวัญใจเกย์ คิดว่าคนในภาพอาจจะเป็นขวัญใจเกย์ก็ได้ แต่สำหรับผมคงไม่ใช่แน่นอน”

“ปอย” ไม่ร้างชาย ควงหนุ่มใหม่ร่อนสมุย …
ฝรั่งไอริชแต่งกระเทยนครพนมสินสอด 2.8 ล้าน …
“ปีใหม่” หลง “ป๋าต๊อบ” สร้างประสบการณ์ใหม่เวิร์คสุดๆ …

ปัจจุบัน สังคมไทยเป็นสังคมที่เปิดกว้าง ให้การยอมรับ และให้โอกาส สำหรับการดำรงอยู่ “เพศที่ 3” มากกว่าอีกหลายๆ สังคมบนโลกใบนี้ โดยสังเกตได้จากข่าวคราวบนหน้าหนังสือพิมพ์หลายๆ ชิ้น ข้างต้นที่พิสูจน์ให้เห็นได้ชัดว่า แม้แต่ชายหนุ่มแปลงเพศเป็นสาวสวย อย่าง “ปอย” ตรีชฎา เพชรรัตน์ (หรือ นายศักดิ์นรินทร์ มาลยาภรณ์) ก็ยังได้รับการยอมรับจากสังคม มีชายหนุ่มสนใจอยากคบเป็นคู่ควงมากมาย ทั้งยังได้โอกาสทำงานในวงการบันเทิงที่สร้างรายได้ อย่างมากมาย

ทว่า ภายใต้ข่าวคราว และ ภาพลักษณ์อันดูชื่นมื่นของบรรดา ชาวเพศที่ 3 ทั้งหลายนั้น มีปัญหาหนึ่งที่รบกวนและเป็นอุปสรรคต่อการใช้ชีวิตของพวกเขามาตลอด แม้สังคมไทยจะให้โอกาส เปิดประตูยอมรับ การดำรงอยู่ของพวกเขาแล้วก็ตาม

นิกร อาทิตย์ ประธานองค์กรบางกอกเรนโบว์ องค์กรซึ่งเป็นที่รวมของกลุ่มเกย์หรือชายรักร่วมเพศ กล่าวถึงปัญหาและอุปสรรคในการใช้ชีวิตคู่ ชีวิตครอบครัวของชาวเพศที่ 3 ว่า จริงๆ แล้วคือ สิทธิตามกฎหมายในการใช้ชีวิตครอบครัวร่วมกัน มิใช่ “ทะเบียนสมรส” อย่างที่คนส่วนใหญ่ในสังคมคิดและคัดค้าน

“ผมว่าทะเบียนสมรสมันเป็นแค่เครื่องแสดงสถานภาพในการใช้ชีวิตคู่เท่า นั้น แต่มันไม่ใช่เครื่องการันตีว่าชีวิตคู่จะยืนยาวหรือเปล่า สิ่งที่กลุ่มเพศที่สามต้องการจริงๆ คือ สิทธิตามกฎหมายในการใช้ชีวิตคู่ร่วมกันซึ่งมันจะสอดคล้องกับสภาพที่แท้จริง ในการดำเนินชีวิต

เรา อยากให้มีกฎหมายรับรองการใช้ชีวิตคู่มากกว่าอยากได้ทะเบียนสมรส เพราะปัจจุบันนี้เราเจอปัญหาหลายอย่าง ที่เป็นปัญหาอย่างมากคือกรณีที่คู่ชีวิตป่วยและต้องเข้ารับการผ่าตัด แต่คนรักซึ่งเป็นเพศเดียวกันไม่สามารถเซ็นอนุญาตได้ เพราะกฎหมายระบุว่าผู้ที่จะเซ็นอนุญาตให้ผ่าตัดได้ต้องเป็นญาติพี่น้องและ สามี-ภรรยา ทั้งที่เขาและคู่ชีวิตอยู่ด้วยกันและดูแลกันมาตลอด ขณะที่ญาติพี่น้องอาจจะอยู่ไกลกันและเดินทางมาไม่ทันเวลา … อย่างเคสหนึ่งซึ่งเป็นชาวต่างชาติที่เป็นหญิงรักหญิง แฟนเธอต้องเข้าผ่าตัดฉุกเฉินและเสียชีวิต แต่เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าไปดูใจแฟนเป็นครั้งสุดท้ายเพราะโรงพยาบาล อนุญาตเฉพาะคนที่เป็นญาติหรือสามี-ภรรยาเท่านั้น” ประธานองค์กรบางกอกเรนโบว์ กล่าว

นิกรยกตัวอย่างต่อว่า มีบางคู่ที่ทำมาหากินสร้างเนื้อสร้างตัวมาด้วยกัน แต่ถึงวันหนึ่งที่คนใดคนหนึ่งเสียชีวิต ทรัพย์สมบัติต่างๆ ก็ไม่ได้ตกกับคู่ชีวิต แต่ไปตกอยู่กับญาติตามกฎหมาย ซึ่งเป็นผู้รับมรดกตามสายเลือด ขณะที่คนที่ทำมาหากินด้วยกันมากลับไม่ได้อะไรเลยเพราะไม่มีกฎหมายรองรับ หรือการทำประกันชีวิตก็ไม่สามารถให้คู่ชีวิตรับผลประโยชน์ได้ เนื่องจากกรมธรรม์ส่วนใหญ่ระบุว่าห้ามไม่ให้ผู้ที่ไม่ใช่ญาติหรือคนที่ไม่ ได้ใช้นามสกุลเดียวกันเป็นผู้รับผลประโยชน์

“ตรงนี้มันเป็นข้อจำกัดของชีวิตคู่ของคนเพศเดียวกัน บางคู่จะขอสินเชื่อเพื่อซื้อคอนโดฯก็กู้ร่วมไม่ได้ เพราะคนละนามสกุลและไม่ได้เป็นสามีภรรยาตามกฎหมาย ทางธนาคารก็มองว่าถ้าคนใดคนหนึ่งไม่ส่งค่างวด ธนาคารก็ไม่สามารถติดตามทวงถามจากอีกคนหนึ่งได้เพราะกฎหมายไม่ได้กำหนดไว้ ผิดกับสามีภรรยาที่เป็นคู่ชายหญิงซึ่งกฎหมายถือว่าเป็นบุคคลคนเดียวกัน

นอกจากนั้นยังมีเรื่องของสวัสดิการต่างๆ ซึ่งปัจจุบันชาย-หญิงที่ทำงานในหน่วยงานภาครัฐนั้นสามารถเบิกค่ารักษาพยาบาล ให้สามีหรือภรรยาตามกฎหมายได้ แต่คู่รักซึ่งเป็นเพศที่สามไม่สามารถทำได้ ชาย-หญิงที่แต่งงานจดทะเบียนสมรสสามารถลดหย่อนภาษีได้ แต่เพศที่สามไม่ได้รับสิทธิตรงนี้ เราก็รู้สึกว่าเราก็เสียภาษีเหมือนกันแต่ทำไมไม่ได้รับสิทธิเหมือนคนอื่น และการที่เรามีคู่ครองเป็นเพศเดียวกันมันก็ไม่ใช่ความผิดของเรา กลุ่มเพศที่สามจะมุมานะทำงานเพื่อให้อยู่ในตำแหน่งหน้าที่การงานที่ดีเพราะ ต้องการการยอมรับจากสังคม เมื่อตำแหน่งสูงขึ้น เงินเดือนมากขึ้น จ่ายภาษีมากขึ้น แต่กลับไม่มีสิทธิรับสวัสดิการต่างๆ เหมือนชายหญิงทั่วไป” นิกร กล่าวถึงอุปสรรคในการใช้ชีวิตคู่ของบุคคลซึ่งมีเพศเดียวกัน

ทะเบียนสมรสของคนเพศเดียวกัน

ในส่วนของ กฎหมายการจดทะเบียนระหว่างเพศเดียวกันที่ใช้อยู่ในประเทศต่างๆ นั้น ปัจจุบันแบ่งเป็น 2 ลักษณะ คือ Gay Marriage หรือ Same Sex Marriage อันเป็นกฎหมายรับรองการสมรสระหว่างเพศเดียวกัน ซึ่งจะให้สิทธิประโยชน์แก่คู่สมรสที่เป็นเพศเดียวกันเช่นเดียวกับคู่ สมรสระหว่างชาย-หญิง และ Partnership Law กฎหมายรับรองการใช้ชีวิตคู่ ซึ่งจะได้รับสิทธิประโยชน์น้อยกว่าการจดทะเบียนในลักษณะ Gay Marriage

อย่างไรก็ดี เนื่องจากจารีตประเพณีและความเคร่งครัดทางศาสนา ทำให้ประชาชนที่นับถือศาสนาคริสต์ส่วนใหญ่มองว่าการแต่งงาน (Marriage) เป็นเหมือนสถาบันที่ควรรักษาไว้สำหรับความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงเท่านั้น พวกเขาจึงรู้สึกต่อต้านการแต่งงานระหว่างเพศเดียวกัน ทำให้รัฐบาลหลายประเทศหาทางออกเพื่อลดความขัดแย้งในสังคมด้วยการออกกฎหมาย Civil Union มาบังคับใช้แทน โดยแม้กฎหมายดังกล่าวจะให้สิทธิตามกฎหมายแก่คู่สมรสเช่นเดียวกับ Gay Marriage แต่ต่างกันตรงที่ Civil Union ไม่สามารถเรียกว่าเป็น Marriage

ดังนั้น “ชายรักชาย” และ “หญิงรักหญิง” จึงไม่มีการจัดพิธีแต่งงานและจดทะเบียนสมรสในโบสถ์เหมือนกับคู่รักชาย-หญิง แต่จะจดทะเบียน ณ ที่ว่าการอำเภอแทน นอกจากนั้นพิธีการต่างๆ ยังเป็นไปอย่างเรียบง่าย คู่รักแต่งตัวกันแบบสบายๆ และมีเพียงญาติของแต่ละฝ่ายมาเป็นสักขีพยานเท่านั้น แต่หากต้องการจะมีงานเลี้ยงฉลองสมรสก็สามารถจัดกันเองในภายหลังได้

นที ธีระโรจนพงษ์ ประธานกลุ่มเกย์การเมืองไทย ให้ข้อมูลเกี่ยวกับการจดทะเบียนระหว่างเพศเดียวกันว่า

“ปัจจุบัน มีประเทศที่อนุญาตให้เพศเดียวกันจดทะเบียนกันได้ถึง 40 กว่าประเทศ เช่น เดนมาร์ก เนเธอร์แลนด์ นอร์เวย์ โปตุเกส สวีเดน ฟินแลนด์ สเปน แคนาดา อังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ เบลเยียม ไอซ์แลนด์ สาธารณรัฐเช็ก ลักเซมเบิร์ก อิสราเอล อาร์เจนตินา อันดอร์ร่า บราซิล โครเอเชีย อารูบา แอฟริกาใต้ รัฐส่วนใหญ่ของประเทศออสเตรเลีย (ยกเว้นออสเตรเลียใต้กับออสเตรเลียตะวันตก) และบางรัฐในสหรัฐอเมริกา รวมแล้วประมาณ 10 กว่ารัฐ เช่น รัฐแคลิฟอร์เนีย ฮาวาย นิวเจอร์ซี นิวยอร์ก และวอชิงตัน ดีซี โดยมีทั้งที่เป็นการจดทะเบียนแบบ Gay Marriage หรือ Civil Union และการจดทะเบียนในลักษณะ Partnership Law ”

อย่างไรก็ดี การที่กลุ่มรักร่วมเพศในประเทศหนึ่งเดินทางไปจดทะเบียนสมรสหรือจดทะเบียน รับรองการใช้ชีวิตคู่ในอีกประเทศหนึ่งนั้น สิทธิที่ได้จากการจดทะเบียนดังกล่าวย่อมไม่มีผลบังคับต่อการทำนิติกรรมหรือ การดำเนินชีวิตในประเทศบ้านเกิดของตนเอง รวมถึงการจดทะเบียนระหว่างเพศเดียวกันในรัฐใดรัฐหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ก็ไม่มีผลบังคับต่อรัฐอื่นๆที่ไม่มีกฎหมายรับรองการใช้ชีวิตคู่ ดังนั้นเมื่อคู่สมรสเดินทางไปยังรัฐอื่น รัฐนั้นก็อาจจะไม่ยอมรับสถานภาพและสิทธิจากการจดทะเบียนของบุคคลดังกล่าวก็ ได้ นอกจากนั้นแม้ว่าจะเป็นการจดทะเบียนในลักษณะ Civil Union แต่ก็อาจจะไม่ได้รับสิทธิบางอย่างเหมือนกับคู่สมรสที่เป็นชาย-หญิง โดยเฉพาะในเรื่องของการขอรับอุปการะบุตรบุญธรรม

สำหรับปัจจัยหลักที่ทำให้กลุ่มรักร่วมเพศส่วนใหญ่ต้องการให้มีกฎหมาย รับรองการสมรสระหว่างเพศเดียวกันก็คือสิทธิประโยชน์ต่างๆที่พึงได้รับเช่น เดียวกับคู่สมรสชาย-หญิงนั่นเอง ไม่ว่าจะเป็นสิทธิในการเบิกค่ารักษาพยาบาลในกรณีที่คู่สมรสเป็นข้าราชการ หรือพนักงานรัฐวิสาหกิจ สิทธิในสินสมรส สิทธิมรดกในกรณีที่คู่รักเสียชีวิต สิทธิที่จะเป็นผู้รับผลประโยชน์จากการทำประกันชีวิตของคู่สมรส สิทธิในการขอกู้ร่วมในกรณีขอสินเชื่อเพื่อซื้อที่อยู่อาศัย

Case Study : หนุ่มไทย-เยอรมัน จดทะเบียนกันมา 5 ปี

ปัจจุบันมีกลุ่มรักร่วมเพศซึ่งเป็นคนไทยจำนวนไม่น้อยที่มีโอกาสได้ แต่งงานและจดทะเบียนตามกฎหมายกับคู่รักชาวต่างชาติ เช่นกรณีของ วุฒิพงศ์ อารยะธรรมโสภณ หนุ่มไทยที่แต่งงานและจดทะเบียนสมรสกับคู่รักหนุ่มชาวเยอรมันมากว่า 5 ปีแล้ว

วุฒิพงศ์ เล่าให้ฟังว่า เขาพบรักกับ เดิร์ก เบเวอร์ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลสุขภาพมือและเท้า ตั้งแต่ครั้งที่เขาช่วยเป็นล่ามให้กับเบเวอร์ซึ่งเดินมาเที่ยวงานลอยกระทง ที่เมืองไทย และได้คบหาดูใจกันเรื่อยมา เมื่อวุฒิพงศ์เรียนจบปริญญาตรีด้านวิศวกรรมเคมีที่เมืองไทย เขาก็บินไปเรียนต่อที่เยอรมนี โดยโอนย้ายไปเรียนคณะแพทย์ด้านมือและเท้าเช่นเดียวกับแฟนหนุ่ม และได้ตัดสินใจแต่งงาน จดทะเบียนสมรสกันที่เยอรมนีซึ่งเป็นประเทศที่มีกฎหมายรับรองการใช้ชีวิตคู่

“การ จดทะเบียนระหว่างคนเพศเดียวกันในเยอรมนีมีเยอะมาก โดยเฉพาะในเมืองใหญ่ๆ อย่างเบอร์ลิน คนไทยที่ไปจดทะเบียนในลักษณะนี้ก็เยอะ เท่าที่ผมรู้จักมีประมาณ 30 กว่าคน ส่วนใหญ่จะเป็นชายกับชายนะ คือเยอรมนีเพิ่งจะอนุญาตให้คนเพศเดียวกันจดทะเบียนกันได้เมื่อประมาณ 7 ปีที่แล้ว ซึ่งผมกับแฟนเป็นเกย์คู่ที่ 2 ของเยอรมนีที่จดทะเบียนกัน คู่แรกเป็นหนุ่มเยอรมันทั้งคู่ เราไปทำพิธีจดทะเบียนกันที่ว่าการอำเภอ คือถ้าเป็นคู่หญิง-ชายที่แต่งงานกันเขาจะไปทำพิธีแต่งงานและจดทะเบียนกันใน โบสถ์ แต่ถ้าเป็นคู่ของเกย์หรือเลสเบี้ยนเขาจะไม่ให้เข้าโบสถ์เพราะขัดกับหลัก ศาสนาของเขา ตอนนั้นก็มีคุณพ่อคุณแม่ของเราทั้งคู่มาเป็นสักขีพยาน

คือในเยอรมนีจะเรียกว่ากฎหมายรับรองการใช้ชีวิตคู่ ไม่ใช่ทะเบียนสมรสเหมือนกับคู่หญิง-ชายทั่วไป ซึ่งขั้นตอนการจดทะเบียนของเราก็เหมือนกับการจดทะเบียนของคู่หญิง-ชาย คือต้องมีหลักฐานต่างๆ เช่น บัตรประชาชน ใบสูติบัตร ทะเบียนบ้าน พาสปอร์ต และหากมีการเปลี่ยนชื่อ-นามสกุลก็ต้องนำเอกสารดังกล่าวไปแสดงด้วย ซึ่งเอกสารเหล่านี้ถ้าเป็นภาษาไทยก็ต้องแปลเป็นภาษาเยอรมันด้วย หลังจดทะเบียนแล้วทางเจ้าหน้าที่ก็จะมาตรวจสอบว่าเราใช้ชีวิตคู่ร่วมกันจริง หรือเปล่า เขาจะมาตรวจปีละ 2 ครั้งโดยไม่แจ้งให้เราทราบล่วงหน้า คือถ้าเขาพบว่าไม่ได้ใช้ชีวิตด้วยกันแต่จดทะเบียนเพื่อต้องการใช้สิทธิในการ อาศัยและทำงานในเยอรมนีก็จะถูกส่งตัวกลับ

สำหรับสิทธิต่างๆ จากการจดทะเบียนก็จะแตกต่างจากคู่รักชาย-หญิงเล็กน้อย คือคู่เกย์หรือเลสเบี้ยนจะไม่มีสิทธิรับเด็กมาเป็นบุตรบุญธรรม และหากคู่ชีวิตตาย อีกคนหนึ่งไม่มีสิทธิรับเงินบำเหน็จบำนาญแทนคู่ของตน แต่สำหรับสิทธิอื่นๆจะเหมือนกับคู่สมรสชาย-หญิงทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น สิทธิในสินสมรส สิทธิในการรับผลประโยชน์จากประกันชีวิตของคู่สมรส สิทธิในการเซ็นยินยอมให้ทำการรักษาหรือผ่าตัดในกรณีที่คู่สมรสเจ็บป่วย สามารถกู้ร่วมเพื่อขอสินเชื่อในการซื้อบ้าน แต่สิทธิในมรดกของคู่สมรสนั้นเราจะได้รับก็ต่อเมื่อจดทะเบียนกันแล้วอย่าง น้อย 3 ปี เนื่องจากผมเป็นชาวต่างชาติ นอกจากนั้นเมื่ออยู่กินกันครบ 3 ปีผมก็ยังได้วีซ่าถาวรด้วย แต่ผมกับแฟนเพิ่งจะกลับมาจัดงานแต่งงานกันที่เมืองไทยเมื่อปีที่แล้ว ตอนนี้เราก็ไปๆ มาๆ ระหว่างไทยกับเยอรมนี เพราะเรามีคลิกนิกด้านมือและเท้าที่เยอรมนี และมาเปิดคลินิกที่เชียงใหม่ด้วย ผมว่าการจดทะเบียนมันทำให้ชีวิตคู่ของเรามั่นคงขึ้น การทำนิติกรรมต่างๆในแต่ละประเทศก็ง่ายขึ้นด้วย” วุฒิพงศ์ กล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

“จิ๋ม ซาร่า” สู้เพื่อสิทธิที่เท่าเทียม

อีกกรณีหนึ่งซึ่งถือเป็นตัวอย่างการต่อสู้เพื่อสิทธิที่เท่าเทียมของผู้ที่เกิดมาเป็นเพศที่สามก็คือกรณีของ สุจินต์รัตน์ ประชาไทย หรือ ‘จิ๋ม ซาร่า’ อดีตนักแสดงสาวประเภทสองซึ่งต่อสู้ฝ่าฟันเพื่อให้ความฝันที่จะได้เป็น ผู้หญิงสมบูรณ์แบบนั้นเป็นจริง ไม่ว่าจะเป็นการผ่าตัดแปลงเพศซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่ยากลำบากมากในยุค 20 ปีที่แล้ว ความพยายามที่จะมีโอกาสได้ใช้คำนำหน้านามว่า “นางสาว” ไปจนถึงการขอจดทะเบียนสมรสกับชายคนรัก และที่สำคัญคนรักของเธอนั้นเป็น “คนไทย” ไม่ใช่ฝรั่งต่างชาติซึ่งอยู่ในประเทศที่อนุญาตให้มีการจดทะเบียนระหว่างเพศ เดียวกันเหมือนกับคนอื่นๆ

“หลังจากผ่าตัดแปลงเพศแล้วจิ๋มก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เป็น ผู้หญิงเต็มตัว ให้ได้ใช้คำนำหน้าว่านางสาว ทำแม้กระทั่งจะไปแต่งงานกับเพื่อนชาวออสเตรเลียเพื่อให้ได้สัญชาติ ออสเตรเลีย ซึ่งจะสามารถเปลี่ยนคำนำหน้าจาก ‘นาย’ เป็น ‘นางสาว’ ได้ แต่ปรากฏว่าไม่สำเร็จ หลังจากนั้นไม่นานจิ๋มก็ป่วยเป็นอัมพฤกษ์ ก็พยายามหาทางรักษา ทีนี้จิ๋มทราบว่าที่นิวซีแลนด์เราสามารถรับการรักษาได้ฟรีหมดถ้าเราเป็น พลเมืองของเขา จิ๋มก็บินไปนิวซีแลนด์เลย พอไปถึงก็คุยกับทนายแล้วเขาก็พาไปยื่นเรื่องต่อเจ้าหน้าที่ โดยจิ๋มบอกกับเขาตรงๆ ว่าเราเป็นสาวประเภทสองซึ่งมีเพศตามกฎหมายเป็นชาย เราอยากได้สัญชาตินิวซีแลนด์เพราะต้องการจะเป็นนางสาวและเข้ารับการรักษาโดย ไม่เสียค่าใช้จ่าย เจ้าหน้าที่เขาใจดีมาก เขาก็ช่วยให้ได้เข้ารับการรักษาโดยระบุว่าจิ๋มเป็นผู้อพยพและช่วยให้จิ๋มได้ สัญชาตินิวซีแลนด์และสามารถเปลี่ยนมาใช้นางสาวได้ แต่ก็ไม่ใช่ง่ายนะคะคือเราต้องพิสูจน์ให้เขาเชื่อว่าเราผ่านการผ่าตัดแปลง เพศมาแล้วเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่าที่เขากำหนด ซึ่งเป็นขั้นตอนที่ยุ่งยากมาก ในที่สุดจิ๋มก็ได้เป็นนางสาวเมื่อปี 2000 ซึ่งตรงกับวันเกิดจิ๋มพอดี

หลัง จากนั้นจิ๋มก็ได้แต่งงานและจดทะเบียนสมรสอย่างถูกต้องตามกฎหมายที่ นิวซีแลนด์ ตอนนี้ก็เลยเปลี่ยนมาใช้คำนำหน้าว่านาง (หัวเราะ) แต่ว่าจดทะเบียนกับผู้ชายไทยนะคะ ซึ่งกว่าจะพาแฟนซึ่งเป็นคนไทยไปจดทะเบียนที่นิวซีแลนด์ได้ก็ค่อนข้างยาก โดยจิ๋มขอความเห็นใจว่าเราจดทะเบียนที่ประเทศไทยไม่ได้จึงขอไปจดที่ นิวซีแลนด์ ซึ่งน่าจะสามารถทำได้เพราะจิ๋มได้สัญชาตินิวซีแลนด์แล้ว ก็ถามเขาว่าเราทำพิธีแต่งงานที่สถานทูตนิวซีแลนด์ในประเทศไทยได้ไหมเพราะตรง นั้นก็ถือว่าเป็นสิทธิอาณาเขตของประเทศนิวซีแลนด์ เขาก็บอกว่าไม่ได้ ทนายฝ่ายเราก็สู้เต็มที่ จนกระทั่งจิ๋มได้จดทะเบียนกับแฟน ซึ่งทะเบียนสมรสนี้เป็น Gay Marriage นะ ไม่ใช่แค่ Partnership Law ก็นับว่าคุ้มค่ากับการต่อสู้ด้านกฎหมายที่จิ๋มทำมาตลอด 10 กว่าปีที่ผ่านมา เพราะตรงนี้ทำให้เราได้รับสิทธิต่างๆเช่นเดียวกับคู่สามีภรรยาที่เป็นชาย จริงหญิงแท้ ” จิ๋ม ซาร่า กล่าวถึงประสบการณ์การต่อสู้อันยากลำบากของตัวเอง

กุญแจอยู่ที่กฎหมาย

ปัจจุบันกลุ่มเพศที่สามในประเทศไทยต่างก็ตื่นตัวที่จะเรียกร้องสิทธิ พึงมีพึงได้จากการจดทะเบียน แม้จะไม่คาดหวังถึงขั้นให้ได้ใบทะเบียนสมรสมาครอบครอง ขอแต่เพียงให้มีกฎหมายรับรองการใช้ชีวิตคู่ก็ดูยังไกลเกินเอื้อม

นที ประธานกลุ่มเกย์การเมืองไทย เปิดเผยถึงการเคลื่อนไหวในเรื่องดังกล่าวว่า “ตอนนี้กลุ่มเกย์การเมืองไทยได้มีการหารือร่วมกับองค์กรเครือข่ายต่างๆ อาทิ กลุ่มบางกอกเรนโบว์ กลุ่มแสงจากใจ กลุ่มบ้านสีม่วง และกลุ่มผู้หญิงไม่แท้แห่งประเทศไทย ซึ่งต่างก็เห็นพ้องกันว่าการจดทะเบียนระหว่างเพศเดียวกันจะเป็นหลักประกันใน การใช้ชีวิตคู่ของเพศที่สาม จึงมีการร่วมลงชื่อกันเพื่อแสดงเจตจำนงว่าต้องการให้มีกฎหมายดังกล่าวเกิด ขึ้น โดยเราจะเสนอความเห็นนี้ไปยังคณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชน สภาผู้แทนราษฎร เพื่อขอความสนับสนุนและให้สภาช่วยผลักดันให้มีการยกร่างกฎหมายฉบับนี้ ซึ่งในส่วนขององค์กรเครือข่ายก็พร้อมที่จะสนับสนุนด้านข้อมูลต่างๆอย่างเต็ม ที่

อย่างไรก็ดี ต้องยอมรับว่าจดทะเบียนระหว่างเพศเดียวกันนั้นอาจจะถูกกระแสสังคมต่อต้าน เนื่องจากวัฒนธรรมไทยยังไม่ยอมรับในเรื่องนี้ เพราะคนส่วนใหญ่มองว่ากลุ่มเกย์หรือเลสเบี้ยนเป็นเหมือนเนื้องอกในสังคม แต่ถึงแม้ว่าการผลักดันให้มีกฎหมายดังกล่าวจะไม่ประสบความสำเร็จในช่วงระยะ เวลาอันใกล้นี้ แต่เราก็มองว่ายังดีกว่าไม่ทำอะไรเลย ดูอย่างกำแพงเมืองจีนก็ไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียว” ประธานกลุ่มเกย์การเมืองไทย กล่าวด้วยแววตาที่มุ่งมั่น

* * * * * * * * * *

เรื่อง – จินดาวรรณ สิ่งคงสิน