ผมอึดอัดในใจมาก เมื่อมารู้ตัวว่าเป็นเกย์ แล้วตอนนี้ก็รู้สึกรักเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เป็นผู้ชาย เค้าดีกับผมมากจนผมตกหลุมรัก ผมเรียนอยู่โรงเรียนเอกชนชายล้วนชื่อดัง(ชื่อดังเพราะชอบมีเรื่องตีกับ โรงเรียนอื่นอยู่บ่อยๆ)แห่งหนึ่ง แต่อีกมุมหนึ่ง ผมรู้ว่าการเป็นเกย์คือความบาป เพราะพระเจ้าสร้างมนุษย์ให้มีแค่ชายกับหญิง ผมจึงพยายามที่จะเลิกเป็นเกย์ ผมไม่อยากให้เพื่อนคนนี้ที่ผมรักเค้ารังเกียจผม ผมไม่อยากทำร้ายเค้าเพราะยังไงเค้าก็ต้องไปมีครอบครัวของเค้าเอง ผมอยากให้ทุกคนที่ได้อ่านข้อความของผม หรือใครก็ได้ช่วยอธิษฐานเผื่อผม และเผื่อเกย์ทุกคนที่อยากกลับใจเป็นผู้ชาย การผิดปกติในเรื่องนี้มันน่าทรมานมากจริงๆครับผมอยากถามอีกว่า มีคริสเตียนคนไหนที่เคยเป็นเกย์มาก่อนแล้วสามารถเลิกเป็นเกย์ได้บ้างครับมี อีกเรื่องที่ผมอยากถาม สมมติ ใช้คำว่า “สมมตินะครับ” ถ้าผมเลิกเป็นเกย์แล้ว แล้วไปรักผู้หญิง แต่ผมไม่กล้าขอผู้หญิงคนนั้นแต่งงานเพราะเคยมีตราบาปว่าเคยเป็นเกย์มาก่อน ถามว่าควรทำไงดีครับ
อธิษฐานเผื่อผมด้วยนะครับ ผมเองก็อธิษฐานขอพระเจ้าทุกคืน ขอบคุณมากๆๆๆครับham

ชีวิตของผมไม่ได้มีความสุขอะไรที่ตัวเองเป็นแบบนี้
ผมไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ ผมเก็บอาการไว้ตลอด บอกเตือน(โกหก)ตัวเองเรื่อยมาว่าเราไม่ใช่เกย์
เพราะผมไม่อยากเป็นเกย์ . . . . . .
ผมเป็นพี่คนโต มีน้องชายอยู่คนนึง อายุเราห่างกัน ๘ ปี ตอนนี้ผมอายุ ๒๓ น้องอายุ ๑๕ ปี
เนื่องจากว่าอายุห่างกันมาก ผมจึงกลายเป็นผู้ดูแลน้องชายคนนี้มาตั้งแต่เล็กจนโต พ่อแม่รับราชการที่ กทม.ทั้งคู่ กลับบ้านบ้างในช่วงเทศกาล ผมกับน้องจึงได้อยู่กับยาย ปิดเทอมทุกปีก็จะลงไปอยู่ กทม.กับพ่อแม่
ตั้งแต่น้องเกิดมาแบเบาะ ผมก็ใส่ใจเขาทุกก้าวของชีวิต ป้อนข้าวป้อนน้ำ ทำหน้าที่ของพี่ไม่เคยบกพร่อง ไป รร.ด้วยกันทุกวันตั้งแต่เขาเข้าเรียนอนุบาลจนผมจบ …

ผมเป็นเกย์คับ แอบรักเพื่อนสนิทคนนึงมาตั้งแต่ ม.4 ตอนนี้ขึ้น ม.6 ผมรู้จักกับเพื่อนคนนี้ตั้งแต่ ม.1 เราคุยถูกคอกัน บ้านก็ใกล้กัน นิสัยเราก็ต่างกัน แต่สุดท้าย เราสนิทกันได้ยังไงก็ไม่รู้ ไปเรียนพิเศษ กินข้าว ทำกิจกรมม ดูหนัง ไปงานหนังสือ คือทำกิจกรรมร่วมกันบ่อยอ่ะคับ มันเลยเกิดความผูกพัน แล้วผมก็รักเค้าเข้าจนได้ เค้าเป็นคนดีมาก ดีกับผม จนผมรักเข้าไปแล้ว คือตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยรู้สึกทางเพศกับผู้หญิงเลย ผมไม่ชอบผู้หญิงเลย ทั้งนิสัย การพูดจา คือพวกผู้หญิงเค้าชอบพูดเรื่องไร้สาระอ่ะคับ แล้วก็ชอบนินทา(ก็บางคนเท่านั้นน่ะคับ) ผู้หญิงส่วนใหญ่จุกจิกจู้จี้ น่ารำคาญ น่าเบื่อ ผมจึงไม่ชอบผู้หญิงเอาซะเลย ผมถูกแม่เลี้ยงดูมาตลอด …

ผมเคยคิดว่าชีวิตของผมไม่ปกติ 
ผมเคยคิดว่าผมแตกแยกจากคนอื่น 
ผมคิดว่าผมเป็นสิ่งผิดปกติ 
เป็นที่รังเกียจของสังคม 
แต่มันเป็นเพียงความทรงจำสีเทาที่เลือนลางเท่านั้น 
* 
* 
เพียงแค่บางสิ่งบางอย่างที่วิทย์ศาสตร์เรียกว่า “ยีน” กำหนดผมขึ้นมา 
ทำให้ผมหลงรัก และมีอารมณ์ทางเพศกับเพศเดียวกัน 
มันแค่ทำให้ผมเจอสิ่งที่โหดร้ายเท่านั้น 
การรุมแกล้งในสมัยเด็ก คำด่าที่เพื่อนๆผมชอบด่า 
”ไอ้ตุ๊ด ไอ้เกย์” แล้วก็ใช้ผมเป็นเบ๊ 
ไม่งั้นผมจะโดนพวกเขารังแก ทั้งๆที่ผมเองก็ไม่ได้ทำอะไรเลยเพียงนั่งเฉยๆ 
พ่อรับไม่ได้ ที่มีลูกแบบผม ชอบพูดส่อเสียอดผมบ่อยๆ 
มันทำให้ผมรู้สึกเก็บกดตั้งแต่เด็ก และทำให้ผมยอมรับตัวเองไม่ได้ 
ทำร้ายตัวเองร้องไห้ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น 
เมื่อไหร่ผมจะหายเป็นเกย์นะ เมื่อไหร่นะ ผมอยากเป็นผู้ชายธรรมดา 
นั้นคือสิ่งที่ใจผมเรียกร้อง 
ผมเป็นชอบแต่งเรื่อง เขียนหนังสือ ระยะแรกผมเขียนเฉพาะเรื่อง 
ความรักที่มีต่อกันและกันของหนุ่มสาวธรรมดาที่ดูสดใส 
แต่ผมรู้ตัวว่าผมเขียนได้ไม่นาน แนวทางของผมก็เปลี่ยนไป 
แนวผมเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ sex ซาดิส ฆาตกรรม 
ทั้งๆที่ผมไม่เคยที่จะมี sex รึแตะต้องไรสักครั้ง 
แต่นั้นรู้ไหม มันอาจคือความกบเก็ด มันอาจจะเป็นปีศาจในตัว 
ที่เก็บกดมานานแสนนาน 
ความรุนแรง ? 
การดูถูก ? 
เลิกคบ ? 
มิตรภาพที่แตกสลาย ? 
สิ่งเหล่านั้นคอยหลอกหลอนและตอกย้ำผมให้รู้ว่า 
ผมไม่ควรที่จะเป็นแบบนี้ 
ผมอยากเป็นผู้ชาย 
ผมอยากชอบผู้หญิงแล้วมีอารมณ์ทางเพศด้วย 

ผมเป็นเกย์อยากมีลูกครับ จะมีดี้สักคนมาช่วยเติมเต็มชีวิตผมและของคุณได้ไหมครับ
ผม อายุ 37 ปีแล้วครับ มีหน้าตาพอใช้ ค่อนข้างดี หน้าที่การงานและฐานะการเงินก็อยู่ในเกณฑ์ดี
ผมอยากมีลูกมากๆ แต่เป็นเกย์ตั้งแต่เกิด (ไม่แสดงออกล้านเปอร์เซ็น) อยากมีลูกมีครอบครัว แต่ผมไม่มีความรู้สึกทางเพศกับผู้หญิงเลย ถ้าต้องทำอะไรกัน ผมว่าของผมคงไม่สู้แน่ๆ ยิ่งเห็นน้องสาวเขามีลูกมีครอบครัวแล้ว ผมอิจฉาเขามากๆเลย
ผมเป็นคนรักเด็ก (ไม่ได้รักแบบอย่างว่านะ) อยากมีลูกสักคนไว้เติมเต็มชีวิต ตอนนี้ผมโสดสนิท กับแฟน(ชาย) ก็เลิกกันไปนานแล้ว ส่วนผู้หญิงก็เคยคบนะครับ แต่ต้องเลิกกันในที่สุด เพราะผมรู้ตัวว่าถ้าคบกันต่อไปเธอจะยิ่งรักผมมากกว่านี้ ผมสงสารและไม่อยากหลอกลวงหรือทำร้ายจิตใจเธอไปมากกว่านี้
มันเป็นความใฝ่ฝันของผมที่อยากจะมีทายาทสืบสกุล ที่จริงผมค่อนข้างจะคิดเรื่องนี้มานานแล้ว จนมั่นใจว่าผมอยากจะมีลูก ผมต้องการเลือดเนื้อเชื้อไขของผมจริงๆ แต่เพราะความเป็นเกย์และไม่อยากหลอกผู้หญิงดีๆให้ต้องมาทนอยู่กับเราจนชั่ว ชีวิต
เป็นไปได้ไหมครับว่าจะมีดี้สักคนที่อยากมีลูกอ่ะครับ คือพอลูกโต ถึงแม้ว่าพ่อแม่จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่เราก็เป็น “เพื่อนรักหรือเพื่อนที่ดี” ต่อกันได้ …

แม่ ครับ ณ วันนี้ลูกชายของแม่อายุ 27 ปีกว่าแล้วนะคับ จบปริญญาตรี กำลังเรียนปริญญาโทอย่างที่แม่วาดหวัง ทุกอย่างที่แม่และพ่ออยากเห็นผมทำมันได้เกือบหมด
แม่อยากให้ผมรับราชการ ผมก็เป็นข้าราชการได้สมใจ แล้ววันนึงที่ผมอยากตามใจตัวเอง เพราะงานราชการมันไม่ใช่ตัวผม ก็ขอบคุณที่เข้าใจและยอมให้ผมลาออก แม่ให้เหตุผลหลังจากเราคุยกันหลายรอบว่า งานราชการมันคืองานที่มั่นคง แต่ถ้าคนทำงานไม่ชอบมันก็ไม่มีความสุขที่จะทำ แล้วผมคือคนมาทำงาน ไม่ใช่แม่ แม่รักในงานสอน แม่รักเด็ก แม่จึงรักในอาชีพของแม่ แม่เข้าใจว่าการที่เราต้องทำในสิ่งที่เราไม่ชอบมันทำให้เราไม่มีความสุข ขอบคุณคับที่เข้าใจผม
แม่ครับเหลืออีกอย่างเดียวที่แม่อยากเห็น แต่ผมคงไม่มีวันทำได้ นั่นคือการมีครอบครัว มีลูกเล็ก ๆ ให้แม่ได้เป็นคุณย่า หลายครั้งที่เราคุยกันเรื่องนี้ ผมเข้าใจครับว่าแม่เป็นห่วง แม่ถามเสมอว่ามีแฟนหรือยัง พ่อกับแม่ไม่อยู่แล้วจะอยู่กับใคร เจ็บป่วยใครจะดูแล ผมก็คงอยู่มันไปอย่างนี้แหละคับ
หลายครั้งที่ชีวิตมันหนัก ๆ …